عنوان:
اجازه در امور حسبیه و شرعیه
تاریخ:
۱۳۴۶/۰۱/۲۶
محل:
نجف
موضوع:
اجازه در امور حسبیه و شرعیه
مناسبت:
قاضی طباطبایی، سید محمدعلی
بسماللّه الرحمن الرحیم
الحمدللّه ربالعالمین، والصلوه والسلام علی محمد و آله الطاهرین، و لعنهاللّه علی اعدائهم اجمعین.
و بعد، جناب مستطاب سیدالعلماء الاعلام و ملجاء الانام و حجتالمسلمین والاسلام آقای حاج سید محمدعلی قاضی ـ دامت برکاته و کثّراللّه امثاله ـ از قِبَل حقیر مجاز و وکیل هستند در اخذ وجوه شرعیه و ایصال آن به محالّ مقرره شرعیه؛ و نیز وکیل هستند در اخذ سهمین مبارکین و ایصال سهم سادات عظام را به محل مقرر شرعی؛ و صرف نصف از سهم مبارک امام ـ علیه السلام ـ را در علوّ کلمه اسلام و صرف به هر نحو که صلاح میدانند با ملاحظه احتیاط؛ و ایصال نصف دیگر را به اینجانب برای صرف در حوزههای علمیه.
«و اوصیه ـ ایّدهاللّه تعالی ـ بما اوصی به السلف الصالح من ملازمه التقوی والتجنب عن الهوی والتمسک بعروه الاحتیاط فیالدین و الدنیا؛ و ارجو من جنابه ان لاینسانی من صالح دعواته»؛ والسلام علیه و علی اخواننا المومنین و رحمهاللّه و برکاته.
به تاریخ ۴ محرّمالحرام ۱۳۸۷
روحاللّه الموسوی الخمینی