عنوان:
پیوستن ارتش به انقلاب ـ سیاست نفتی جمهوری اسلامی
تاریخ:
۱۳۵۷/۰۹/۰۷
محل:
پاریس، نوفللوشاتو
موضوع:
پیوستن ارتش به انقلاب ـ سیاست نفتی جمهوری اسلامی
مناسبت:
مصاحبه کننده: خبرنگار روزنامه فرانسوی لوژورنال
سوال:[در مورد ارتش، آیا آرزوی پیوستن ارتش را به مردم دارید؟ آیا مطمئن هستید که ارتش طرفداران شما را سرکوب نخواهد کرد، در صورتی که فرمان جهاد بدهید؟]
جواب:در میان ارتش، فرماندهانی هستند که از شاه پشتیبانی میکنند و خود آنان در غارتگری و چپاول شریک جرم شاه هستند. بدیهی است که اینان حساب خودشان را از مردم جدا کردهاند و هرگز به مردم نمیپیوندند. ولکن سربازان و افسرانی که با مردم پیوند دارند و خود آنان از وجود رژیم شاه رنج میبرند، دیر یا زود به مردم میپیوندند. و از آثار این پیوستن است ـ طبق اخبار واصله ـ خودکشی بعضی از سربازان و افسران و گاهی هم بعد از کشتن فرماندهان خود، و نیز اخبار اعدام بعضی از سربازان و افسران به دست رژیم که گاهی گفته میشود اعدام دستهجمعی این سربازان و افسران به دست رژیم انجام شده است. ولی آنچه مسلّم است، شاه با تکیه بر ارتش و یا سرکوبی مردم، نمیتواند به حکومت خود ادامه دهد.
ــ[در مورد نفت؛ سیاست نفتی جمهوری اسلامی چه خواهد بود؟ سطح تولید نفت در حد حاضر باقی خواهد ماند؟ قراردادهای بسته شده از طرف رژیم قبل، سرجای خود باقی خواهد ماند؟ موضع شما در مورد قیمت نفت چیست؟]
ــآنچه از هم اکنون میتوان گفت این است که، ما چاههای نفت را نمیبندیم، ولکن چوب حراج هم بر آن نمیزنیم. ولی کسی هم نمیتواند بر ما تحمیل کند که استفاده کردن ما از نفت، فقط باید از طریق فروش آن به دیگران باشد. چرا ما نتوانیم به جای پول نفت، خود آن را در اقتصاد کشور جا بدهیم. و اما در مورد سطح تولید و یا قیمت آن و نیز در مورد
قراردادهای بسته شده، دولت آینده که منتخب نمایندگان واقعی مردمند، باید تصمیم بگیرند.
ــ[در مورد رژیم، جمهوریای که شما میخواهید تشکیل دهید، اسلامی خواهد بود، بنابراین آیا خواهید پذیرفت که در راس آن قرار گیرید؟]
ــاولاً این مردم هستند که باید افراد کاردان و قابل اعتماد خود را انتخاب کنند و مسئولیت امور را به دست آنان بسپارند. ولکن من شخصاً نمیتوانم در این تشکیلات مسئولیت خاصی را بپذیرم و در عین حال همیشه در کنار مردم ناظر بر اوضاع هستم و وظیفه ارشادی خود را انجام میدهم.