اظهار تاثر از فجایع گنبد

عنوان:

اظهار تاثر از فجایع گنبد

تاریخ:

۱۳۵۸/۰۱/۲۴

محل:

قم

موضوع:

اظهار تاثر از فجایع گنبد

مناسبت:

حضار: پاسداران و مردم شهرستان گنبدکاوس
حضار: خانواده شهدای گنبد

بسم‌اللّه‌ الرحمن الرحیم

فاجعه گنبدکاوس، توطئه عوامل امریکا و اجانب

من از بعضی مطالب که شما گفتید فی‌الجمله آگاه بودم. و من متاسفم از این قضایا که واقع می‌شود و شده است[۱]. اینها که در آن محل به شلوغی و به سمپاشی و به شرارت مشغولند، اینها به دلیل اینکه ما برای این ملت می‌خواهیم یک آزادی، یک استقلال، یک رفاه پیدا بشود و آن جمعیت مُفْسِد می‌‌خواهند نباشد و شلوغ بشود و به هم بخورد اوضاع تا اینکه اربابانشان برگردند. از این جهت ما اینها را متهم می‌کنیم به اینکه اینها، هم ضد انقلابند و هم دست‌نشانده اغیار و اجانب. اینها اگر هوادار ملت هستند، چرا در موقعی که برای ملت، دولت و ما، کارهایی که رفاه آنها هست می‌خواهیم انجام بدهیم اینها مانع می‌شوند؟ چرا از رفراندمی که همه ملت با او موافق است اینها مخالفت می‌کنند؟ این رفراندم مگر چیست که همه ملت موافق و این عده خرابکار مخالفند؟ اینها طرفدار مردمند؟ طرفدار ملتند؟ طرفدار خلقند؟! اگر طرفدار خلقند، تمام خلقْ اسلام را می‌خواهد، تمام ملت به جمهوری اسلام رای می‌دهد، چرا اینها مخالفت می‌کنند؟ چرا برادرهای ما را برای اینکه می‌خواهند به «جمهوری اسلامی» رای بدهند، رگبار مسلسل به سوی آنها می‌بندند؟ این جز این است که اینها می‌خواهند خرابکاری بکنند؟ اینها می‌خواستند که رای جمهوری اسلام به شکست بربخورد و ما نتوانیم جمهوری اسلامی را در اینجا درست بکنیم؛ و آنها یا برگردانند رژیم منحوس شاهنشاهی را، و یا به جای آن یک چیز دیگری ـ فرم دیگری که ـ باز برای آنها کار بکند، برای اجانب کار بکند، در ایران به ثمر برسانند. اینها مخالف اسلام هستند، اینها مخالف ملت هستند، اینها مخالف آزادی هستند، اینها مخالف استقلال هستند. اینها می‌خواهند که باز همان کارهایی که ـ همان مطالبی که ـ در رژیم سابق بود اعاده کنند ولو به صورت دیگر. این معنا که در گنبد محقق شده در خیلی جاها از مملکت ما بوده، و همه آنها هم زیر سر این اشرار بوده است که دست‌نشانده‌های امریکا یا جای دیگر هستند.

لزوم پایداری در برابر اشرار

من از شما ملت غیور و از شما اهالی گنبد و اهالی غیور گنبد، تشکر می‌کنم که در این زحمات پایداری کردید. و مسائلی که ذکر کردید من به سمع دولت می‌رسانم؛ و امیدوارم که ترتیب اثر[۲]داده بشود و امنیت به آنجا برگردد. لکن شما هم باید کمک کنید یعنی پشتیبانی کنید از قوای انتظامی. اگر قوای انتظامی در آنجا مستقر شد شما هم پشتیبانی کنید و به کمکِ هم، اشرار را کنار بزنید. این اشرار که حمله می‌کنند به مسلمین، واجب است آنها را دفع کنند ولو به قتل آنها منجر بشود. و هر کسی پایداری کند ثواب دارد، و هر کس کشته بشود ثواب شهید دارد. من اخطار می‌کنم به این اشرار که اگر دست از شرارتشان برندارند ما با آنها معامله دیگر خواهیم کرد. من از شما تشکر می‌کنم و نسبت به مصایبی که به شما وارد شده است متاثر هستم. این مصایب به ما هم وارد است؛ مصایب شما مصایب ماست و ناراحتی شما ناراحتی ماست. از خدای تبارک و تعالی مسئلت می‌کنم که شما را در پناه خود و در پناه امام زمان ـ سلام‌اللّه‌ علیه ـ حفظ کند؛ و همه با هم برادروار ـ همه با هم باشید و همه با هم این نهضت را به ثمر برسانید. خداوند همه شما را توفیق عنایت کند.
سخنرانی

[در این دیدار ابتدا مادر یکی از شهدا سخنانی ایراد کرد که خلاصه آن در زیر آمده است:

ای امام! ما در گنبد هیچ امنیت نداریم، ناموس و مالمان در خطر است. من دختر چهارده ساله‌ام را در آنجا گذاردم تا به حضور شما برسم. وقتی حرکت می‌کردم دخترم گفت: مرا هم به خدمت امام ببر، مرا به چه کسی می‌سپاری؟ آیا من از خود و ناموسم چگونه دفاع کنم؟ ای رهبر! من شرم دارم بگویم که مادری با گریه می‌گفت در جلوی روی من این گروه جنایتکار به دخترم تجاوز کرده و سر از بدن او جدا کردند.]

بسم اللّه‌ الرحمن الرحیم

جوانهای شما جوان‌های ما بودند

ای مادر! برای من مرگ بهتر از این است که این مصیبت‌ها را بشنوم. ای مادرها و خواهرهای من! جوانهای شما جوان‌های ما بودند. مولا امیرالمومنین ـ سلام‌اللّه‌ علیه ـ برای ربوده شدن یک خلخال از پای یک کسی که یهودیه بود فرمود که اگر انسان بمیرد بهتر از این است که بشنود این را.[۳]من اگر بمیرم بهتر از این است که[این مصیبتها را بشنوم]. ای مادرها و خواهرهای من! ای برادرهای من! اسلام از این شهیدها بسیار داشته است. پیغمبر اسلام در جنگ‌های مختلف شهدا داده است، امیرالمومنین ـ سلام‌اللّه‌ علیه ـ در جنگها عزیزها از دست داده است. سیدالشهداء ـ سلام‌اللّه‌ علیه ـ خود و تمام عزیزانش را از دست داد. شهدای شما با آنها ان‌شاءاللّه‌ محشورند. اگر در راه اسلام باشد غم نیست؛ ما
همه باید در راه اسلام شهید بشویم. اسلام عزیزتر از هر چیز است. من راجع به مصیبتهایی که به شما مادرها و خواهرها وارد شده است بسیار متاثرم به طوری که نمی‌توانم دیگر صحبت کنم.

من مطالب شما را با دولت در میان می‌گذارم و امیدوارم که ان‌شاءاللّه‌ امنیت آنجا برقرار بشود و شما با برادران سربازتان و برادران پاسداران با هم دست به هم بدهید و این اشرار را از آن ناحیه عقب بزنید.

خداوند همه شما را سعادت بدهد، خداوند شهدای شما را رحمت کند، خداوند به شما صبر عنایت کند و به همه شما صبر و سعادت عنایت کند.

والسلام علیکم و رحمه‌اللّه‌

۱ ـ اشاره به فجایعی است که به دست گروهک‌های ضد انقلاب، بویژه «چریک‌های فدایی خلق» در گنبدکاوس پدید آمد و نماینده حضار پیش از سخنرانی امام خمینی آن را تشریح کرد. 

۲ ـ اصل: آثار. 

۳ ـ نهج‌البلاغه، خطبه ۲۷.