عنوان:
استمرار راه انقلاب ـ لزوم حفظ نظم و انضباط در نیروهای مسلح
تاریخ:
۱۳۵۹/۰۶/۰۴
محل:
تهران، حسینیه جماران
موضوع:
استمرار راه انقلاب ـ لزوم حفظ نظم و انضباط در نیروهای مسلح
مناسبت:
حضار: اعضای بسیج مستضعفین
بسم اللّه الرحمن الرحیم
وابسته نبودن انقلاب به اشخاص
از قراری که گفتهاند آقایان از مناطق مختلفه تشریف آوردهاند و من از همه آقایان و همه مناطقی که آقایان از آنجا آمدهاند، تشکر میکنم و سلامت همه را از خدای تبارک و تعالی خواهانم. من شخصاً یک گرفتاری خاصی دارم و آن این است که اگر من هر روز صحبت بکنم یا روزی دو مرتبه صحبت بکنم، اطبا میآیند و به من اشکال میکنند و جمع میشوند که شما صحبت زیاد نکنید. و اگر دو ـ سه روز صحبت نکنم، رادیوهای خارجی میگویند که فلان چه شده و چه شده و حاصل[اینکه]میرود همین دو ـ سه روزه و همین چند وقت و اینها. و من یک مثلی یادم آمد و آن این است که یک بچهای دعا میکرد که معلمش بمیرد، معلم مرد. پدر، این را برد به یک مکتبخانه دیگر ـ به اصطلاح سابق ـ . باز دعا کرد معلم بمیرد، مرد. باز پدر او را برد به یک جای دیگر؛ مکتب دیگر. به این پسر گفتند که دعا کن پدرت بمیرد والاّ این معلم بمیرد یک معلم دیگر هم هست. حالا این خارجیها و آنهایی که تبع خارجیها هستند باید دعا کنند که این سلاح «اللّه اکبر» از ملت ما گرفته بشود و این دعا هم مستجاب نیست و الاّ من نباشم باز خود ملت هست. ملت ما امروز متوقف نیست نهضتشان و پیشبردشان به اینکه من باشم یا زید باشد یا عمرو باشد. ملت ما امروز راه را پیدا کردند و میدانند چه بکنند و با همین راهی که پیدا کردند و همین ترتیبی که تاکنون پیش آمدهاند به پیش میروند و اینطور نیست که اگر من نباشم چه خواهد شد. بیخود اینها در رادیوهایشان نگویند این مسائل را؛ برای اینکه، این مسائل در ملت ما تاثیری ندارد و اینها خودشان راه را پیدا کردند و همان راه را خواهند رفت و به پیروزی نهایی انشاءاللّه خواهند رسید. و همه ارگانهای دولتی ما تحقق پیدا کرد و بزودی تمام پیدا خواهد کرد. و انشاءاللّه تعالی ملت ما گرفتار اینطور مسائلی که مثلاً اقتصادشان چه باشد، چهشان چه باشد نیستند. آنها دنبال اسلام هستند و همان طوری که الآن شعار دادید شما آقایان ـ و چه شعار خوبی بود ـ ما اللّه اکبر سلاحمان است. کسی که اللّه اکبر سلاحش است، کسی که خدای تبارک و تعالی پشتیبان او هست، این دیگر احتیاج به این ندارد که یک نفر آدم باشد یا نباشد. بود و نبود یک نفر آدم هیچ تاثیری در این نهضت اسلامی ملت ما ندارد.
اتکال به خداوند و نهراسیدن از توطئهها
و من دعا میکنم که خداوند تبارک و تعالی، قدرت و قوه به شما عنایت کند و به شما میگویم که از هیچ کس نترسید الاّ خدا و به هیچ کس امید نبندید الاّ خدای تبارک و تعالی و اگر امید خودتان را به خدای تبارک و تعالی تمام کنید، به این معنا که تام بشود این امید شما، اطمینان برای شما بیاورد این امید شما، من به شما اطمینان میدهم که آسیبی این مملکت نبیند. توجه به همین معنا داشته باشید. همه ملت ما؛ چه دولتیهایشان و چه غیر دولتیها، چه نظامیها و چه غیر نظامیها، همه ملت ما امیدشان را به خدای تبارک و تعالی که منبع قدرت است و منبع نور است، امید خودشان را به او ببندند و هیچ توطئهای را از آن نترسند. کسی که پشتیبان او خداست از این توطئههایی که هی شایعهاندازی میکنند، که توطئه است و ـ نمیدانم ـ کجا توطئه است، کجا چه است، از اینها نباید بترسند. البته قوای انتظامی ما، ارتش ما، ژاندارمری ما، سپاه پاسداران ما، اینها و همین طور بسیج ملی ما، بسیج اسلامی ما، اینها باید همیشه مراقب باشند. رفت و آمدهای مشکوک را در نظر داشته باشند و اگر دیدند اطلاع بدهند به مراکزی که باید اطلاع بدهند. در عین حالی که باید تمام مراقبتها را بکنند و تمام رفت و آمدهای مشکوک را تحت نظر بگیرند، در عین حال قلبشان مطمئن باشد به اینکه این قلب تا متوجه به خداست آسیبی نخواهد دید.
توصیه به نظم و هماهنگی در نیروهای مسلح
من برای بار چندم است که به این قوای مسلح سفارش میکنم، به اینکه نظم در بین هر ارگانی که هست باید برقرار باشد و وظیفه دارند که با نظم باشند. اگر نظام با نظم نباشد، این نظام نیست، این آشفتگی است و این نمیتواند هیچ کاری انجام بدهد. پاسدارها باید با نظم باشند، پایینترها از بالاترها اطاعت کنند. ارتش باید با نظام باشد؛ مراتب را حفظ بکند و باید همه با هم هماهنگ باشند، برادر باشند. هر دستهای برای خودش علیحده، نکشد به طرف خودش. همه با هم روابط داشته باشند؛ سرانشان با هم روابط داشته باشند، بنشینند اگر مسائلی دارند با هم حل کنند و اینطور نباشد که در هر یک از اینها یک آشفتگی باشد و بین خودشان ناهماهنگی. باید همگام باشند و همه با هم باشند؛ برای اینکه، یک مملکتی است مال همه است امروز و این مملکت که مال همه است، همه شما باید حفظش بکنید. و خصوصاً قوای مسلحه باید حفظ بکنند این مملکت را. و اگر در یک جایی از مملکت یک آشفتگی پیدا شد، باید بروند و آن آشفتگی را رفعش بکنند و ننشینند تا اینکه خودش یا مردم رفعش بکنند. موظفند قوای مسلحه به اینکه اگر در یک جایی از کشور یک اشتباه، کارهای خلاف واقع میشود، یا ـ فرض کنید ـ چند تا دزد یک کاری انجام میدهند، یا دور هم مینشینند میخواهند توطئه بکنند، بروند و آنها را از بین ببرند و حل کنند قضایا را. و من امیدوارم که خداوند تبارک و تعالی به این ملتی که سالهای طولانی در تحت فشار و اختناق بود، از این به بعد انشاءاللّه تعالی همه سالم و صحیح و استقلال مملکت ما، بکلی استقلال داشته باشد مملکت ما. کسانی که قبلاً به این ملت جور کرده بودند و ظلم کرده بودند، آنها هم مایوس بشوند از این ملت و خداوند همه شما را قدرت و قوه عنایت کند.
والسلام علیکم و رحمه اللّه