عنوان:
استمرار حرکت انبیا در هدایت و نجات انسان از ظلمتها
تاریخ:
۱۳۶۰/۱۰/۲۳
محل:
تهران، جماران
موضوع:
استمرار حرکت انبیا در هدایت و نجات انسان از ظلمتها
مناسبت:
حضار: خامنهای، سیدعلی (رئیس جمهور) ـ هاشمی رفسنجانی، اکبر (رئیس مجلس شورای اسلامی) ـ میر حسین موسوی (نخست وزیر) ـ هیات دولت
بسماللّه الرحمن الرحیم
تربیت انسان نقطه شروع تمام اصلاحات
متقابلاً تبریک این عید سعیدی که ولادت دو شخصیت بزرگ اسلامی است به همه آقایان و به ملت ایران و دولت ایران و همه مسلمین جهان عرض میکنم و این روز، روز مبارکی است و برای ما مبارک آن وقتی است که خودمان بتوانیم خودمان را بسازیم و دنبال آن کشور را. هر اصلاحی نقطه اولش خود انسان است. چنانچه خود انسان تربیت نشود نمیتواند دیگران را تربیت کند. و شما دیدید که در این طول سلطنتها از اول تا حالا و این سلطنتهای اخیری که بسیاریتان همهاش را درک کردید و بعضی از شما بعضیاش را که چون کارها دست اشخاصی بود که تربیت اسلامی نداشتند و خودشان درست نشده بودند، برای خاطر همین نقیصه بزرگ، کشور ما را کشاندند به آنجایی که ملاحظه میکنید و ملت ما را هم کشاندند به آنجایی که سالها باید طول بکشد تا اینکه انشاءاللّه، اصلاح بشود. از این جهت، آن چیزی که بر همه ما لازم است ابتدا کردنِ به نفس خودمان است و قانع نشدن به اینکه همان ظاهر درست باشد و از قلبمان شروع کنیم، مغزمان شروع کنیم و هر روز دنبال این باشیم که روز دوّممان بهتر از روز اوّلمان باشد. و امیدوارم که این مجاهده نفسانی برای همه ما حاصل بشود و دنبال آن، مجاهده برای ساختن یک کشور. و ما آن روز عید داریم که مستمندان ما، مستضعفان ما، به زندگی صحیح رفاهی و به تربیتهای صحیح اسلامی ـ انسانی برسند.
انسجام ملت به برکت اسلام
و ملاحظه میکنید که این امر، امری است که الآن بر دوش شما آقایان است؛ یعنی، اصلاح دولت و اصلاح ادارات و اصلاح جامعه و بازسازی، همه اینها الآن مسئولیتش به دوش همه ماست و خصوصاً، شما آقایانی که در راس امور هستید و چنانچه همّت نگمارید به اینکه بیاغماض مسائل را در وزارتخانهها و در ادارات و در هر جا که هست حل کنید و باز در بین اینها اشخاصی باشند که بخواهند نگذارند امور به مجرای اسلامی خودش، انسانی خودش جریان پیدا بکند، چه بسا که ما قدم را به واپس برداریم. ادارات را باید با تمام قدرت تصفیه کنید، نه تصفیه از هر فردی که منحرف است، آنها را تصفیه به یک معنا و تادیب و تصفیه و تهذیب آنهایی هم که هستند لکن باز ادراک نکردهاند مسائل اسلامی را. و اسلام برای ما همه چیز آورده است و ما باید استفاده کنیم از آن و امروز روز استفاده است. این اسلام بود که ما را بر مشکلات تا حالا، آن هم آن مشکلات بسیار بزرگ، تاکنون غلبه داده است. ماها هیچ کدام نمیتوانستیم این کار را بکنیم و این اسلام است که ملت ما را منسجم کرده است و الآن دارد انعکاس حقیقی به سایر جاها هم میاندازد.
و ما امیدواریم که انشاءاللّه، این پرتو اسلامی در همه کشورهای اسلامی، بلکه همه کشورهای مستضعفین، خودنمایی کند و همه انشاءاللّه، تربیت بشوند همان طوری که آمال اسلام و پیغمبر اسلام بوده است. پیغمبر اسلام برای اینکه مردم تربیت نمیشدند غصه میخورد به طوری که خدای تبارک و تعالی او را تسلیت میداد؛ در مشقّت بود، خدای تبارک و تعالی به او خطاب میکند که ما قرآن را نفرستادیم که تو در مشقّت باشی.[۱]و برای ملتها از پدر برای اولادش، از پدر مهربان برای اولادش، بر ملتهای عالم او بیشتر غصه میخورد و کافرها را وقتی که میدید که اینها به مجرای طبیعی انسانی نمیآمدند، برای آنها متاسف بود و هر انسانی باید اینطور باشد که متاسف باشد برای آنهایی که نمیآیند به خط اسلام و خط انسانیت.
جلوه رحمت الهی بودن انبیا
بعضی از علمای بزرگ، از قراری که شنیدم فرمودهاند که من برای اشخاص منحرف بیشتر دعا میکنم؛ برای اینکه، آنها بیشتر احتیاج به دعا دارند. دلهای انسانها، انسانهای متعهد، دلهایی است که رئوف و مهربان بر همه بشر است. و همان جنگهایی که پیغمبر اکرم میکردند یا تحمیلی بوده و یا گاهی وقتها هم اتفاق میافتاده که ابتدایی بوده است، همانها هم آثار رحمت الهی بوده است؛ برای اینکه دنبال تهذیب یک ملتها، آنهایی که تهذیب بردارند باید تهذیب بشوند، آنهایی که مانع از تهذیب ملتها هستند باید از سر راه برداشته بشوند. این یک رحمتی است، صورتش را انسان خیال میکند که کشتار است، لکن واقعش بیرون کردن یک موانعی از سر راه انسانیت است. و در ایران هم این مسئله که میبینید که در همه جا برای ما هی طرح میشود که اینها آدم میکشند، آنها خیال میکنند که ایران آدم میکشد، ایران تا امروز یک دانه آدم را نکشته است، ایران یک سباعی را که حمله کردند بر همه چیز اسلام، ملت، انسانیت، آنها را اگر بتواند تهذیب میکند و اگر بتواند با حبس آنها را نگه میدارد تا تهذیب بشوند، اگر نتواند تصفیه میکند. این همان کاری است که همه انبیا از اول خلقت تا حالا کردهاند و آن اشخاصی را که دیگر قابل اصلاح نبودهاند، آن اشخاص را یا غرق کردهاند و یا از بین بردهاند.
در هر صورت تمام انبیا از صدر عالم تاکنون، تمام انبیا یک جلوه رحمتی بوده است از خدای تبارک و تعالی و چنانچه موجودیت همه ما جلوه رحمت حق تعالی است. همین طور هدایت خدای تبارک و تعالی به واسطه انبیا، یک رحمت بزرگی است بر همه. رحمهللعالمین است پیغمبر، و همه انبیا رحمت بودهاند و این برای این است که این بشر متوجه نیست، جاهل است، نمیداند چه خبر است آن طرف، نمیداند که راه انسانیت را اگر طی نکند چه خواهد گذشت بر او. از این جهت، آنهایی که راه را میدانند، میدانند که این بشر به چه ضلالتی میافتد و به چه زحمتهایی دچار میشود از اعمال خودش، از افکار فاسد خودش. همه چیز هم از خود آدم است؛ هیچ چیزی تهیه نشده است برای ما که از سابق تهیه کرده باشند که ما را بخواهند عذاب بدهند، همه آنها چیزهایی است که ما خودمان تهیه میکنیم. هر عملی که ما در اینجا انجام میدهیم یک صورت برزخی دارد و یک صورت ملکوتی دارد و ما به او میرسیم؛ عمل خوب همین طور است و عمل بد هم همین طور است. بنابراین، آنهایی که، انبیا و اولیایی که راهها را میدانستند، عواقب را میدانستند، برای بشر غصه میخوردند و جانفشانی میکردند که مردم را نجات بدهند.
فعالیت برای نجات بشر از ظلمتها
یک جانفشانی است و فعالیتی است که میخواهد خودش برسد به نوایی، مردم را وادار میکند به شیطنت، جوانها را وادار میکند به اینکه خودشان را به کشتن بدهند تا بعد بیاید او زمام امور را به دست بگیرد؛ این یک طور است. یک طور هم این هست که همه چیزش را فدای بشر میکند برای تهذیب بشر؛ انبیا اینطورند. انبیا یک روزشان برای خودشان صرف نشده است، یک ساعتشان توجه به خودشان نبوده، همه توجه به این بوده است که این مریضها را، اینهایی که دارند خودشان را به چاه میاندازند، اینهایی که دارند خودشان را به عاقبتهای بسیار بد میاندازند، اینها را نجات بدهند. ما هم باید آنقدری که در توانمان است ـ البته ما کوچکتریم از اینکه بگوییم که انبیا این میکردند ما میخواهیم بکنیم ـ آنقدری که در توانمان هست برای نجات ملتها، برای نجات ملت خودمان و برای نجات ملتهای دیگر از این ظلمتهایی که برایشان پیش آمده است، از این گرفتاریهایی که برایشان پیش آمده است، ما باید فعالیت بکنیم و این اشخاصی که در خلاف واقع شدند و خودشان ملتفت نیستند، خصوصاً، این جوانهای تازهرس، این جوانها، این دخترها، این پسرها که این بیانصافها، اینها را به خط اعوجاجی کشاندند، انحرافی کشاندند اینها را، ما جدّیت باید بکنیم به اینکه انشاءاللّه، تربیت بشوند اینها. هر کس صحبت میکند صحبت بکند که اینها را به راه راست برگرداند، تربیت کند. آنهایی که در حبس هستند تربیت بشوند انشاءاللّه و آن راهی که انبیا داشتند همین بود که تربیت و تهذیب. انبیا برای انسان آمدند، برای انسانسازی آمدند، هیچ کار دیگری نداشتند؛ آمدند این انسانها را که در صورت انسانند و دارند برخلاف راه میروند، اینها را به راه راست، به راه مستقیم هدایت کنند.
و من امیدوارم که این عید مبارک باشد بر تمام اسلامیان، بر تمام مستضعفان و بر ملت شریف ایران ما که بحمداللّه ملت خوبی است و دولت و همه چیزی که الآن ما داریم، مجلسمان، دولتمان، قوه قضاییمان، بحمداللّه الآن همه خوبند و ما میخواهیم خوبتر باشند و همه شما میخواهید خوبتر باشند. و امیدوارم که همه اینها با این انسجامی که الآن هست و نعمتی که خدای تبارک و تعالی به همه ما عنایت کرده است که من گمان ندارم از اولی که حکومت تشکیل شده در دنیا تا حالا، یک همچو مجلسی اینطوری، همچو مجلس خودمانی، مجلس صفا بین اشخاصی که هر کدام در یک مرکزی برای خودشان ـ مثلاً ـ چه هستند، الآن همه با هم هستیم، همه با هم صحبت میکنیم، همه با هم مشکلات را میگوییم و توجه میکنیم به مشکلات و من گمان نکنم که همچو چیزی تا حالا بوده و این یک نعمتی است که خدای تبارک و تعالی به ما عنایت کرده است و ما امیدواریم که قدر این نعمت را بدانیم. و شکر این نعمت به این است که برای خدا و برای اسلام کار بکنیم و همه جهدمان این باشد که این ملت را و خصوصاً، این مستضعفین و این مستمندان را انشاءاللّه، ما از آن مشکلاتی که دارند، محرومیتهایی که در طول تاریخ اینها کشیدهاند، ما بتوانیم و شماها بتوانید انشاءاللّه، آنها را از این محرومیتها نجات بدهید و همه آنها را انشاءاللّه به رفاه در دنیا و آخرت انشاءاللّه برسانید.
والسلام علیکم و رحمهاللّه و برکاته
۱ـ سوره طه، آیه ۲.