عنوان:
تجلیل از فداکاری شهیدان و خانواده معظم شهدا و ایثارگران
تاریخ:
۱۳۶۵/۰۲/۰۸
محل:
تهران، جماران
موضوع:
تجلیل از فداکاری شهیدان و خانواده معظم شهدا و ایثارگران
مناسبت:
خانواده شهیدان و ایثارگران
بسماللّه الرحمن الرحیم
نور چشمان عزیزم، فرزندان محترم شهدا، جانبازان، اسرا و مفقودین ـ ایّدهماللّه تعالیپیام شما را شنیدم. من به شما سلام و درود میفرستم، و به وجود شما مباهات و افتخار میکنم. و چه افتخاری بالاتر از اینکه ما در تداوم انقلابمان ذخیرههای عظیمی همچون شما عزیزان را داریم که حضورتان در جامعه در تمامی صحنههای اسلامی و انقلابی و مردمی یادآور رشادتها و فداکاریها و اخلاص رادمردانی است که به برکت خونهای پاک آنان انقلاب و جمهوری اسلامی ایران بارور گردید؛ و با شهادت و ایثار و جانبازی و اسارت آنان، از پانزدهم خرداد تاکنون، بر تارک نهضتمان نام مجد و آزادی و شرف پایدار ماند. شما، گواهان صادق و یادگاران عزمها و ارادههای استوار و آهنین، نمونهترین بندگان مخلص حقید، که مراتب انقیاد و تعبد خویش را به درگاه اقدس حقتعالی با نثار خون و جان به اثبات رسانیدند؛ و در میدان جهاداکبر با نفس و جهاد اصغر با خصم، واقعیت پیروزی خون بر شمشیر و غلبه اراده انسان را بر شیطان مجسم کردند؛ و سرمایه جان خویشتن را به بهای اندک نفروختند و ملعبه زخارف زودگذر دنیا و متعلقات آن نشدند؛ و با همتی بلند به سودا و معاملهای برخاستند که خدا مشتری جان آنان شد و اجر و مزدشان را بیدریغ در نزد خود قرار داد[۱]و حیاتشان را جاودانه ساخت، که این، منتها آرزوی عاشقان و مشتاقان و غایت عمل و آمال عارفان است که «یَالَیتَنَا کُنَّا
مَعَهُم».[۲]و گوارا باد بر این شهیدان، لذت انس و همجواریشان با انبیای عظام و اولیای کرام و شهدای صدر اسلام! و گواراتر بر آنان باد نعمت رضایت حق کهرِضوَانٌ مِنَاللّهِ اَکبَر.[۳]و اینک ما و شما ماندهایم که وارث آن رسالتیم و حامل آن امانت.
عزیزانم، من شما را دوست داشته و همچون فرزندان خود میدانم؛ و همیشه شما را دعا میکنم و با نصیحتی مشفقانه و پدرانه از شما فرزندان خوب و با وفای خودم میخواهم که بار امانت پدرانتان را، که میراث عزت و راه و رسم زندگی آنان بوده است، به خوبی بر دوش کشید؛ و تقوا و پاکی و پاکدامنی را پیشه کنید؛ و نظم در زندگی و تمامی مراحل آن حکمفرما سازید؛ و با جدیت به تحصیل علوم و کسب معارف و بهرهوری از استعدادهای الهی خود بپردازید؛ و هیچگاه سلاح مبارزه با ظلم و استکبار و استضعاف را بر زمین نگذارید؛ و دوستی با دوستان خدا و دشمنی با دشمنان خدا را شعار خود سازید؛ و خود را از مردم پابرهنه و مستضعف و بیپناهی که تمامی عزت ما رهین منت و خدمت آنان است، و شهیدان و جانبازان و اسرا و مفقودین نیز از همین قشرند، دور نسازید. و موکداً از شما فرزندان شهدا میخواهم که با مادران داغدیده خود به عطوفت و مهربانی رفتار کنید کهالجَنَهُ تَحتَ اَقدَامِ الامّهات.[۴]
و آخرین سخنم در اینجا با شما اینکه به جمهوری اسلامی، که ثمره خون پدرانتان است، تا پای جان وفادار بمانید؛ و با آمادگی خود و صدور انقلاب و ابلاغ پیام خون شهیدان، زمینه را برای قیام منجی عالم و خاتم الاوصیا و الاولیا، حضرت بقیهاللّه ـ روحی فداه ـ فراهم سازید.
و به مسئولین محترم جمهوری اسلامی ایران، برای چندمین بار، سفارش میکنم ـ و این نصیحت و سفارش همیشگی است ـ که قدر این نعمتهای بزرگ الهی را بدانند؛ و در شرایط کنونی و آیندههای دور، اولویت را به این عزیزان و کسانی بدهند که در راه اسلام خون دادهاند و مبارزه کردهاند؛ و بشدت از بهانهجویی و سنگاندازی و مانعتراشی و کاغذبازی، که مانع رشد آنان و ملت دلاور ایران است، خودداری ورزند.
خداوند به همه ما توفیق خدمت و اخلاص عنایت فرماید؛ و این گوهرهای گرانبها را از کیْد و وسوسههای شیطان محافظت کند.انَّ رَبّی قَریبٌ مُجِیبٌ.[۵]والسلام علیکم و رحمهاللّه.
هشتم اردیبهشت ماه ۱۳۶۵ / ۱۸ شعبان ۱۴۰۶
روحاللّه الموسوی الخمینی
۱ـ اشاره به آیه ۱۱۱ سوره توبه.
۲ـ «ای کاش ما نیز با ایشان میبودیم».
۳ـ بخشی از آیه ۷۲ سوره توبه: «خشنودی و رضای خدای تعالی بالاتر است».
۴ـ کنزالعمّال، ج ۱۶، ص ۴۶۱ : «بهشت زیر گامهای مادران است».
۵ـ بخشی از آیه ۶۱ سوره هود: «پروردگار من نزدیک و پاسخگو است».