تلکس وبلاگی - حسن صدرایی در وبلاگ «جهان فردا» نوشت:
با نشاط تر از همیشه بود
عصر چهارشنبه توفیق همراه شد تا در کنار تعدادی از اساتید دانشگاههای کشور، لحظاتی آرمانی را در محضر رهبر معظم انقلاب باشم. البته الان اصلا قصد حاشیه نگاری از آن دیدار با شکوه را ندارم زیرا آنقدر محو تماشای متن بودم که از هر حاشیهای باز ماندم اما یک نکته توجه مرا بیش از هر چیزی به خود جلب کرد.
دیدار در بیست و سومین روز از ماه مبارک رمضان انجام میگرفت و تقویم، یکی از روزهای تابستانی را نشان میداد؛ بعد از ظهر بود و حداقل 12 ساعت از زمان امساک میگذشت و ما در برابر سیدنا القائد بودیم که 72 سال از عمر شریف خود را سپری کرده بود و با دقت به مطالبی که اساتید بیان میکردند گوش میداد و بعضا یادداشت برداری میکرد.
همزمان، به اوضاع و احوال خودم و همکارانم و میزان نشاطمان در همین ساعت در روزهای قبل توجه کردم و راستش را بخواهید کمی خجالت کشیدم. البته نه به خاطر نشاط بالای ایشان بلکه به خاطر کم نشاطی خودمان.
اما این، همه ماجرا نبود؛ اصل مطلب از آن جایی شروع شد که بیان مطالب اساتید یکی پس از دیگری انجام گرفت و نوبت به حضرت آقا رسید.
سیدنا القائد استوارتر و با نشاطتر از همیشه آغاز کردند و با صلابت از موضوعات مختلف علمی، دانشگاهی، روز قدس و مسائل منطقه گفتند و همچون یک خطیب زبردست دست روی نقاط قوت و همچنین آسیب های دانشگاه گذاشتند و مانند یک طبیب، درمان مشکلات را بیان کردند.
اصلا انگار نه انگار که چندین دیدار را در همین ماه مبارک پشت سر گذاشته بودند. حالا از دیدار با قاریان قرآن و دانشجویان و شعرا و فعالان اقتصادی که بگذریم، معلوم نیست چند دیدار دیگر هم داشتهاند که رسانهای نشده است. شاید این احساس را خیلی از حاضران در آن جلسه نیز درک کردند زیرا آنها به خوبی میدانند که اداره یک جلسه و سخنرانی، خودش به اندازه کافی خسته کنند است اما نه تنها هیچ اثری از خستگی در چهره سیدنا القائد مشاهده نمیشد که حتی با نوع مطالبی که ایراد میفرمودند همگان را به نوعی حرکت وا میداشتند به ویژه آنجا که تاکید کردند: باید به نهضت علمی، روح تازهای بدمیم و همه ظرفیتهای دانشگاهی و کلیه استادان و دانشجویان برای جهش علمی کشور، وارد این میدان سرنوشت ساز شوند.