|چکیده مقالهی ارائهشده به همایش|
محمد عبدالهی
منظور از بیداری اسلامی مجموعهای از باورهای دینی است که در دورهی کنونی در میان مسلمانان عالم شیوع پیدا کرده است. جنگ اعراب و اسرائیل در سال 1973، پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1979 و ترور انورسادات در سال 1981 میلادی، مصادیقی از بیداری اسلامی در این دو دهه است. اندیشه و آرای متفکرانی چون سید جمالالدین اسدآبادی، رشید رضا، سید حسن البنا و سید قطب و کمی جلوتر امام خمینی رحمهالله و آیتالله خامنهای، سرفصلهای این جریان بودند که عرصهی نظری و عملی بیداری اسلامی را درهم میتنیدند.
رشد و تکامل بیداری اسلامی و بهخصوص نمود یافتن آن در جریان تحولات کشورهای عربی بر تمایزات مفهومی بیداری اسلامی در مقابل جریان فکر غربی افزود و به عنوان رقیب این جریان در عرصهی سیاست جهانی وارد گردید. این مقاله در صدد است تا نشان دهد هر چه بر رشد جریان اسلامی افزوده میشود تمدن غرب به حاشیه و رو به افول میرود. بنابراین تقابل دو جریان فکری اسلامی و غربی به افول غرب میانجامد.
واژگان کلیدی:
جریان بیداری اسلامی، غرب، اسلام، افول.