روز اول ماه رمضان، خواستم پستی درباره ماه مبارک بگذارم، اما دیدم نمی شود! آخر 21 سال قبل در چنین ایامی، در آستانه ماه مبارک رمضان سال 1370 بود که حضرت آقا به مظلومیت مسلمانان میانمار اشاره کردند، جنایاتی که امروز هم دارد تکرار می شود:
«این وضع مسلمانان مستضعف بیچاره ی میانماری است که دهها هزار نفر از آنها امروز با بدترین وضع در بنگلادش زندگی می کنند. نمایندگان ما به آنجا رفتند و آمدند و خبرهایی به ما دادند که واقعاً خواب از چشم انسان می پرد! چقدر امروز دنیا نسبت به حقوق بشر به معنای واقعی بی اعتناست! مگر در دنیا صدایی از کسی بلند شد؟! یک مشت چکمه پوش، دهها هزار مسلمان میانماری را با فجیع ترین وضع از خانه ی خودشان بیرون کردند؛ بچه ها و زنان و مردانشان را کشتند؛ اموالشان را غارت کردند؛ هرکس توانسته جان خودش را بردارد، فرار کرده؛ در دنیا هم کسی به کسی نیست؛ نه سازمان ملل حرفی می زند، نه کمیته ی حقوق بشر فریادی می کشد، نه صلیب سرخ جهانی احساس مسئولیتی می کند، نه این کنفرانسها و موسسه های دروغیِ دفاع از حقوق بشر و دفاع از صلح و غیره حرفی می زنند؛ کأنه اینها انسان نیستند! این، دشمنی دنیا را با اسلام و مفاهیم و ارزشهای اسلامی نشان می دهد...
مگر جرم اینها چیست؟! جرم اینها این است که مسلمانند. آنها با اسلام دشمنند و از اسلام می ترسند. امروز کار به جایی رسیده است که مبارزه ی با اسلام، زیر پوشش انجام نمی گیرد!...»
(سخنرانی در دیدار با جمعی از روحانیون، ائمهی جماعات و وعاظ نقاط مختلف کشور در آستانه ی ماه مبارک رمضان 14/ 12/ 1370)
یا امیرالمومنین! ما مسلمانیم؟! نه که دیده باشیم خلخال از زن یهودیه کشیده می شود؛ با دو چشم خودمان داریم می بینیم چطور به زن و بچه مسلمان تجاوز می شود... وای بر ما... وای بر ما... وای بر ما...