در پایان صحبت امروز، مایلم به نکتهیی اشاره کنم و آن، این است که یکی از چیزهایی که ما همیشه به عنوان فضایل برجستهی جناب آقای هاشمی در ذهن داشتیم و مشاهده میکردیم، حضور فداکارانه و مدبرانهی ایشان در صحنههای جنگ تحمیلی بود و حقیقتاً زبان قاصر است از اینکه آن زحمات و آن فداکاریها را سپاسگزاری کند. من آن شبهای دشوار، آن لحظات پُرهموغم و پُرمسوولیتی را که ایشان در مقابل چشم همهی ما گذراندند - که همیشه مورد تشکر امام بزرگوارمان (رضواناللَّهتعالیعلیه) هم بود - فراموش نمیکنم. ما حالا میخواهیم این تشکر را به صورت یک حرکت سمبلیک مجسم کنیم و این نشان فتح را به سینهی جناب آقای هاشمی الصاق نماییم.
بیانات در دیدار هیأت دولت ۱۳۶۹/۶/۱