دیدار شاعران ۸۷ | شعرخوانی آقای محمد رضا طاهری

نگاه می‌کنم از نو به راه طی شده تا خاک از بهشت برین
گناه می‌کنم از نو مرا دوباره همان‌گونه عاشقانه ببین

من از سلاله کوهم، شکسته‌های شکوهم به زیر پای تو ریخت
تو از قبیله ماهی همیشه چشم به راهی از آسمان به زمین

چه زخم‌های عمیقی چه نکته‌های دقیقی درون چشم تو‌اَند
چه خط کارگشایی، چه ماه راهنمایی نشانده‌ای به جبین

تو در کجای قرونی نه پیش و پس نه کنونی، نه در عبور و سکون
شبیه شک و یقینی، عیان و پرده‌نشینی، نه آن‌چنان نه چنین

برای گمشده یاری، برای خسته دیاری، برای جاده سوار
برای خانه چراغی، برای چلچله باغی، برای حلقه نگین

دو روز با تو پریشان، دو روز بی‌تو هراسان، قرار من به کجاست؟
مرا بخوان که بمانم، مرا که در نوسانم میان شک و یقین

قسم به ابر بهاران، به دانه دانه باران که آبروی منی
خدا کند که نریزی خدا کند که نباری سحاب قله‌نشین