سلسله جلسات تفسیر قرآن کریم توسط حضرت آیتالله العظمی خامنهای از پاییز سال ۱۳۵۰ در مدرسهی «میرزاجعفر» مشهد (دانشگاه رضوی فعلی) شروع شد.
در این جلسات سورههای مبارکهی مائده، انفال، برائت و آیاتی از سورهی مبارکهی یونس مورد تفسیر و تبیین قرار گرفت. تفسیر سورهی مبارکهی برائت از اوایل سال ۱۳۵۱ آغاز و حدوداً تا بهمن ۱۳۵۱ -برابر با محرم الحرام ۱۳۹۳ هجری قمری- ادامه یافت.
این درس تفسیر که یکی از دو درس تفسیر در حوزهی علمیهی مشهد در آن روزگار بود، بهطور معمول در روزهای تعطیلی دروس رسمی حوزه یعنی پنجشنبهها و جمعهها در «مدرسهی میرزاجعفر» از مدارس علمیهی در محدودهی حرم مطهر و بعدها در مسجدی در «پایین خیابان» و سپس «مسجد قبله» برگزار میشد.
روش بهکار رفته در این جلسات تفسیری، «روش اجتهادی» است که در آن بر استفاده و راهیابی به مقصود آیات با استفاده از تفکر و تعقل تأکید شده است. ضمن اینکه در کنار روش عقلی، استفاده از روش تفسیری «قرآن به قرآن» و بهرهگیری معتنابه از روایات کاملاً مشهود است.
این جلسات به دلیل مضمون و محتوای روشنگرانه و کاربردی آن در زنده کردن روح اسلامی در مخاطبان از سوی رژیم طاغوت بهشدت مورد توجه و کنترل بوده است.
پیش از این و در سال ۱۳۹۳ مجموعهی مبانی و قواعد تفسیری حضرت آیتالله العظمی خامنهای برگرفته از متون این جلسات تفسیری بهصورت کتابی مستقل، استخراج و از سوی نشر «نسیم انقلاب» وابسته به «انتشارات انقلاب اسلامی» با عنوان «مروری بر مبانی، روش و قواعد تفسیری حضرت آیتالله العظمی خامنهای در تفسیر سورهی توبه» منتشر شده بود. برای تتمیم فایده، آن کتاب به ابتدای متن تفسیر سورهی مبارکهی برائت افزوده شد.
این کتاب برای مجامع علمی و نیز عموم مردم قابل استفاده است و میتواند منبعی برای دروس تفسیر تخصصی و مبانی و قواعد تفسیری رشتهی علوم قرآن و حدیث قرار گیرد. امید است خدای متعال این تلاش خاضعانه را بپذیرد و آن را گامی در راه ترویج معارف قرآن کریم قرار دهد؛ انشاءالله.
علاقهمندان میتوانند برای تهیهی کتاب «تفسیر سورهی برائت» اینجا را کلیک کنند.