مرحوم قیصر امینپور
کوچههای خراسان تورا میشناسند
موجهای پریشان تو را میشناسند
پرسش تشنگی را تو آبی٬ جوابی
ریگهای بیابان تو را میشناسند
نام تو رخصت رویش است و طراوت
زین سبب برگ و باران تو را میشناسند
هم تو گلهای این باغ را میشناسی
هم تمام شهیدان تورا میشناسند
از نیشابور با موجی از ''لا'' گذشتی
ای که امواج طوفان تورا میشناسند
بوی توحید مشروط بر بودن توست
ای که آیات قرآن تو را میشناسند
گر چه روی از همه خلق پوشیده داری
آی پیدای نهان٬ تو را میشناسند
اینک ای خوب فصل غریبی سر آمد
چون تمام غریبان تو را میشناسند
کاش من هم عبور تو را دیده بودم
کوچههای خراسان تو را میشناسند