در شامگاه شنبه ۲۵ اسفند ۱۴۰۳ و همزمان با شب ولادت کریم اهلبیت حضرت امام حسن مجتبی (علیهالسلام)، جمعی از اهالی شعر و فرهنگ و اساتید ادبیات فارسی میهمان رهبر انقلاب بودند. آقای سیدسلمان علوی از شعرای کشورمان، شعری را در این جلسه خواند که رسانه KHAMENEI.IR متن، فیلم و صوت آن را در ادامه منتشر میکند.
[دریافت فیلم]
مثنوی
نخست خلوت حق بود و بیزمانی محض
حریم حضرت معبود و بینشانی محض
فلک نبود، فراسو نبود، فرش نبود
ملک نبود، هیاهو نبود، عرش نبود
جلیل بود و تجلّی نداشت، فاش نبود
قدیم بود، قدیمی که ابتداش نبود
قدیم بود، ولی از قِدَم منزّه بود
ز رنگ و انگ وجود و عدم منزّه بود
سراسری که سپهرش «کجا» نبوده و نیست
یگانهای که یکی بود و لایزال یکیست
نه آن یکی که بر او تهمت عدد باشد
یکی که مرتبت وحدتش احد باشد
کدام سو؟ که به دربار او مسیر نبود
کدام او؟ که سزاوار او ضمیر نبود
محیط بود، مساحت نداشت، رسم نداشت
بسیط بود، علامت نداشت، اسم نداشت
اراده کرد که اسمی برای او باشد
اراده کرد که توحید در سبو باشد
خدا خداست، ولی خواست آیهای باشد
که متن ذات نهان را نمایهای باشد
اراده کرد خدا و سپس تکلم کرد
سلام گفت و صدا را پر از ترنّم کرد
حقیقت کلمه نور بود، عریان شد
سلام، لحظه انگور بود، عرفان شد
چه عاشقانه بهتآوریست در تجرید
دمی که نور به اندام نور، روح دمید
جلال غیب عیان در جمال ایزد شد
جمال آینه شد، اسم شد، محمّد شد
سپس در آینه رقصید نوری از کلمه
فلق شکافته شد در ظهوری از کلمه
نسیم عرش فرحبخش و فرّهپوش رسید
صدای زمزمهای آشنا به گوش رسید
صدا تنید به دور قلم، قلم آنگاه
به حُسن، اوّل دفتر نوشت بسمالله
صریر سرخ قلم شروههای لمیزلیست
خدا خداست ولی این صدا صدای علیست
چگونه شرح کنم آن حضور کامل را؟
و از کجا بنویسم ابوالفضائل را؟
که یک خدا به میان بود و بیشمار علی
هزار آیه فرستاد؛ هر هزار علی
قلم نشست به تذهیب بایِ بسمالله
سکوت پشت سکوت و نگاه پشت نگاه
کمی گذشت و سرانجام حضرت ایزد
قلم به دست گرفت و به ناز نقشی زد
کنار نقطه با طرح یک صنوبر بود
که روی برگ و برش اسمها مصوّر بود
به جای چهره زن رنگ آفتاب کشید
سپس ملاحظهای کرد و در نقاب کشید
قلم رسید به هجده قصیده غزلی
نگاه فاطمه افتاد در نگاه علی
نگاه فاطمه زیباست، پس تبسّم کرد
تبسّمی که مَلک راه خانه را گم کرد
تبسّمی که در او آیههای دهر شکفت
تبسّمی که کمی بعد... (بعد خواهم گفت)
رهبر انقلاب: طیبالله انفاسکم. خوب است، خوش مضمون و شیرین است و البته خب طولانی است. انشاءالله خداوند کمکتان کند بتوانید بهطور کامل با استناد به منابع عقلی، نقلی و عرفانی انشاءالله مسئله را تمام کنید.