در شامگاه شنبه ۲۵ اسفند ۱۴۰۳ و همزمان با شب ولادت کریم اهلبیت حضرت امام حسن مجتبی (علیهالسلام)، جمعی از اهالی شعر و فرهنگ و اساتید ادبیات فارسی میهمان رهبر انقلاب بودند. آقای سیدعلی اصغر حیدری از شعرای کشور هندوستان، شعری را در این جلسه خواند که رسانه KHAMENEI.IR متن، فیلم و صوت آن را در ادامه منتشر میکند.
[دریافت فیلم]
غزل
مرد میدان، مرد طوفان، مرد دوران بود امام
قلب ما و روح ما و جان جانان بود امام
مولوی و حافظ و سعدی اگرچه عارفند
نور تقوا، شرح حکمت، جان عرفان بود امام
راه حق روشن ز پیشانیِ آن سَرور شدهست
قبله اسلام و خورشید جماران بود امام
«مَن قَضی نَحبَه» همان بود و هم او «مَن یَنتَظِر»
برترین، ماناترین تفسیر قرآن بود امام
آفتاب آمد به ایران، شد چراغانی جهان
بر فراز آسمانها مهر تابان بود امام
هر کلام و هر نگاهش شرح گلشنهای راز
بهترین تعریف و هممعنای انسان بود امام
دشمنانش بینشان گشتند و او جاوید ماند
از تبار نور، از جنس شهیدان بود امام
جرئت اظهار حق باید از او آموختن
بحر تقوی، ابر رحمت، کوه ایمان بود امام
رهبر انقلاب: طیبالله انفاسکم، خیلی خوب بود در تمجید از امام بزرگوار تعبیرات خوبی [داشت]. مهم این است، کسی که زبان مادریش فارسی نیست؛ فارسی به این شستهرُفتگی بتواند شعر بگوید. حالا فارسی حرف زدن یک حرف است، فارسی شعر گفتن یک حرف است. شسته رفته است یعنی هیچ نکتهای [نداشت]. حالا مثلاً مرحوم اقبال شعر فارسی خیلی دارد؛ لکن نکتهگیری در شعر ایشان کاملاً ممکن است. به خاطر برخی از خصوصیاتی که رعایت نشده توی آن شعر، از لحاظ قواعد زبان فارسی. اما این چند بیتی که ایشان خواندند اینجوری نبود، همهاش سالم بود، دستتان درد نکند.