در میانهی جنگ آنگاه که اخبار و روایتهای گوناگون اوج میگیرند و خیز بر میدارند و حتی برخی متخصص رسانهای را در خود غرق میکنند - اخبار و روایتهایی که بعضاً حتی صحت و سقمشان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آنگونه که هستند نه آنگونه که دشمن آن را بازنمایی میکند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا میکند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی میبینیم و امکان رمزگشایی آنها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویتها را به شیوهای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیدهها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمیگیرند.
«صدای ایران»، روزنامه اینترنتی رسانهی KHAMENEI.IR، سعی دارد در چنین فضایی بهصورت روزانه همراه ملّت ایران باشد. محورها و وضعیت راهبردی جبهه نبرد را از لابهلای سیل اخبار و اطلاعات درست و نادرست بیرون کشیده، سره را از ناسره جدا کرده و آن را آنگونه که هست روایت کند. «صدای ایران» صدای ملّت ایران خواهد بود و راوی ایستادگی و مقاومت آنها در این جنگ تحمیلی.
هفدهمین شماره «صدای ایران» به روح مطهر شهید سرهنگ علیرضا بوستانافروز تقدیم شده است.
این روزنامه اینترنتی در ایام دفاع مقدس ملّت ایران در برابر تهاجم رژیم صهیونی، هر شب حوالی ساعت ۲۲ در رسانهی KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد.
دریافت روزنامه اینترنتی «صدای ایران»؛ شماره هفدهم
سرمقاله
جشنی که عزا شد
سفر نتانیاهو به آمریکا و دیدار او با ترامپ، بهظاهر تلاشی برای نمایش اتحاد استراتژیک در برابر ایران بود، اما همزمان با این دیدار، آنچه در شمال غزه رخ داد، تمام سناریوهای رسانهای و سیاسی دو طرف را به هم ریخت. پنج نظامی صهیونیست در حملهای پیچیده کشته شدند؛ آنهم در منطقهای که از آغاز تهاجم، بارها پاکسازی شده و تحت کنترل کامل ارتش رژیم اسرائیل اعلام شده بود.
اسرائیل، علیرغم حجم گسترده تخریب و کشتار در غزه، نهتنها به امتیاز راهبردی نرسید، بلکه با فرونشستن هیجان روزهای جنگ، افکار عمومی داخلیاش نیز نسبت به عملکرد دولت و ارتش، بهویژه شخص نتانیاهو، معترض شدهاند. حتی رسانههای داخلی این رژیم که در روزهای اول به تبلیغ پیروزی میپرداختند، اکنون از شکافهای امنیتی، ناکامیهای سیاسی و وضعیت آشفته پس از جنگ سخن میگویند.
در همین حال، همزمان با سفر نتانیاهو به واشنگتن، تلاش رسانههای وابسته به رژیم برای ایجاد فضای ترس و تهدید، به وضوح دیده شد. برخی کاربران فضای مجازی ـ که سرنخشان احتمالاً به واحد فارسیزبان ارتش اسرائیل بازمیگردد ـ شایعه حملهای قریبالوقوع به ایران را مطرح کردند تا افکار عمومی ایران را به اضطراب بکشانند. این پروژه، بخشی از همان «شرطیسازی روانی» است که پیشتر نیز در دوران مذاکرات برجام تجربهاش را داشتیم؛ همان روندی که جامعه و اقتصاد را به اخبار و شایعات وابسته و حساس کرده بود.
اکنون نیز دشمن، با بزرگنمایی تهدید جنگی، سعی در شرطیکردن جامعه ایران دارد. هدفش القای این ادعاست که «سرنوشت ایران در دستان ماست»؛ برخوردی فرعونی که در ادبیات و مواضع ترامپ کاملاً مشهود است. اما تجربه میگوید همانقدر که غفلت نسبت به تهدید خطرناک است، بزرگنمایی آن نیز میتواند آسیبزا باشد. ملت ایران نه با هیجان دروغین جنگ، که با بصیرت امنیتی میتواند دشمن را خلع سلاح کند.
دیدار نتانیاهو و ترامپ از منظر دیگری هم قابل تحلیل است. تحلیلگران معتقدند این سفر، بیش از آنکه برای هماهنگی واقعی باشد، یک نمایش سیاسی بود. رژیم صهیونیستی و ایالات متحده، بهویژه در سطح عملیاتی، همپوشانی کامل دارند و نیازی به پرواز چند هزار کیلومتری برای گفتوگوی تاکتیکی نیست. هدف اصلی این سفر، ترمیم چهره تخریبشده نتانیاهو و القای پیروزی در جبههای بود که در واقع، چیزی جز شکست سیاسی و امنیتی در آن حاصل نشده است.
ترامپ نیز در این میان، کوشیده است با ژستهای نمایشی و طرح ادعاهایی درباره آغاز مذاکرات یا توافق با ایران، صحنه را مدیریت کند. اما همانطور که در ماجرای جنگ ۱۲ روزه دیدیم، اظهارات او اغلب بخشی از یک بازی فریبآلود بوده که نه برای حل بحران، بلکه برای ایجاد نوعی سردرگمی در ایران طراحی شده بود.
در نهایت، همانطور که تحلیلگران رسانهای نیز اذعان کردهاند، موضوع اصلی در افکار عمومی منطقه و جهان، نه ایران بلکه غزه است. پروندهای که نه اسرائیل قادر به بستن آن است، نه آمریکا توان مدیریتاش را دارد. آنچه قرار بود «جشن پیروزی» باشد، به تعبیر بسیاری از ناظران، در اثر مقاومت فلسطینیان و آشفتگی درونی رژیم، به مجلس عزای سیاسی نتانیاهو بدل شد.
عکس: نتانیاهو، دیشب، پیش از ملاقات با ترامپ در حالی که خبر کمین حماس و تلفات سنگین در بیت حانون را دریافت کرد.