احمدیبیغش: حاضر نیستیم هستیمان را بدهیم تا غرب ما را توسعهیافته بنامد
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس گفت: آنچه که مورد اختلاف ما با غربیهاست این است که ما میگوییم میخواهیم روی پای خودمان بایستیم اما آنها میخواهند تمام اموال ما را به تاراج ببرند، در حالی که ما حاضریم احترام متقابل در چارچوب قوانین بینالمللی داشته باشیم اما حاضر نیستیم هستیمان را به غرب بدهیم تا آنها احترامشان را به ما ارزانی کنند.
محمود احمدیبیغش در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، با اشاره به سخنان امروز رهبر معظم انقلاب در جمع دانشجویان سنندج ادامه داد: کشورهای اسلامی که در دستهبندی رایج روزگار و در فرهنگ غرب از آنها به عنوان کشورهای توسعه یافته یاد میشود، برای دور زدن دامی که استکبار در مسیرشان پهن کرده است، راهی جز این ندارند که به مردمانشان تکیه کنند و مردم نیز خودشان را باور داشته باشند.
وی با بیان این مطلب اظهار داشت: دولتهای غربی اگر بتوانند فرهنگشان را به کشوری غالب کنند از آن کشورها به عنوان توسعه یافته یاد میکنند و اگر کشوری فرهنگ غربی را بپذیرد مطمئن باشد که به پیشرفت واقعی نرسیده است.
احمدی بیغش با تاکید بر اینکه مردم کشورهایی که غرب از آنها به عنوان توسعه نیافته یاد میکند باید خود را باور کنند، افزود: این همان چیزی است که در ایران اتفاق افتاده است؛ دنیای اسلام امروز معتقد است که ایران از نظر علمی پیشرفتهای قابل ملاحظهای را کسب کرده است و این حاصل نمیشد مگر با اتکایی که مردم ما به خودشان داشتند.
این عضو کمیسیون امنیت ملی ادامه داد: این اتکای به خود اگر در کشوری حاصل شود چه بسا اینکه آن کشور از منظر دنیای غرب توسعه نیافته تلقی شود اما از منظر کشورهای آزاده، پیشرفته خوانده شود و نگاهی که امروز در دنیا به ایران وجود دارد مبتنی برهمین رویکرد است.
احمدیبیغش گفت: پیشرفت واقعی زمانی حاصل میشود که ملتها با خودخواهی غرب مبارزه کنند و نیازی به آنها نداشته باشند، البته این بینیازی به معنای نفی تعامل نیست، بلکه به معنای آن است که حیات کشور در گرو لطف یک کشور زورگو باشد.
وی خاطرنشان کرد: اگر امروز غرب با ایران دشمنی میکند به دلیل خودباوری مردم ایران است.
رهبر معظم انقلاب اسلامی صبح دیروز در اجتماع هزاران نفر از استادان و دانشجویان فهیم و آگاه دانشگاههای استان کردستان، با تبیین «مختصات و الزامات مفهوم و الگوی حقیقی پیشرفت»، فرزانگان، اندیشمندان و دانشگاهیان را به مطالعه، تحقیق و ترسیم مدل و الگوی ملی و بومی پیشرفت فراخواندند و تأکید کردند: لازم است «پیشرفت و عدالت» در دهه چهارم انقلاب به گفتمانی ملی تبدیل شود تا با طراحی، برنامه ریزی و اجرا شدن یک الگوی ملی، ایران اسلامی و ملت بزرگ آن، در پایان این دهه، شاهد برداشته شدن گامهای تعیین کننده ای در این زمینه باشند.